Zuid - Afrika

Samen met Lies en Chrisbeth in Zuid-Afrika

2008-03-21T03:47:00.000-07:00

Hallo! Alles gaat nog steeds goed hier in Wellington. Het zonnetje schijnt nog altijd erg mooi, maar ondertussen zijn de avonden al opmerkelijk kouder geworden. Gisterenavond zaten Janina en ik met een lange broek en een dikke vest (Janina zelfs 3 dikke vesten) te bibberen buiten. Bleek dat het 20° was! Dat gaat nog aanpassen worden terug in België.

Deze week hebben we jammer genoeg, alweer afscheid moeten nemen. Deze keer van onze mede-studenten van KdG, Chrisje en Liesbeth. Zij hebben van zaterdagavond tot woensdag bij ons in 9B Bainstreet gelogeerd. Maar ‘wat hed ons gedoen…?’. Check it out in our checklist:

X- Zaterdag trokken we met zen vijven naar het weeshuis hier in Wellington. Janine en Heidi deden hun dansvoorstelling voor alle kinderen in een zaal. Daarna werden we door een sociale medewerkster rondgeleid in één van de huisjes waar de kinderen in kleine groepjes verblijven. Het zag er gezellig uit en met voldoende structuur en privacy. Daarna namen we een kijkje in hun grote speeltuin. We trokken foto’s van de kinderen en maakten een ritje op het draairad. Misselijk worden hoor! Het is mooi om te zien hoe de oudere zorg dragen voor de jongere kinderen.

In de namiddag proefden we enkele glaasjes op het Wellington Wine Harvest Festival bij de wijnboeren. We genoten van de rust op het mooie platteland en het zonnetje.

X- Ook Elra en Johan vonden het leuk met deze extra Belgische gasten en legden ons zondag alle vijf lekker in de watten. Ze stelden voor om met zen alle in zijn ‘bakkie’ een ritje te maken naar Camps Bay in Cape Town. Zalig! Het water was wel ijssskoud. Maar dit was voor ons Heidi geen probleem, ze genoot op haar splinternieuwe luchtmatras van de golven. Die avond werden we door Johan en Elra uitgenodigd op hun ondertussen welbekende ‘braaien’. Ze waren erg blij dat ze “het overheerlijke Afrikaanse vlees” aan Belgische studenten konden serveren. En natuurlijk kwam Johan’s mopje van ‘vegetariërs die karton eten’ weer boven. Héhé, die Johan toch…

X- Maandag toonden we aan Chrisje en Liesbeth trots één van onze favoriete schooltjes: Bambi. Ook zij waren erg verrast door de gastvrijheid van de hartverwarmende leerkrachten en de manier waarop ze muziek binnen het hele klasgebeuren integreren. Daar zagen we voor het eerst een echte tros bananen uit een kindje haar tuin. Zot seg! En het smaakte echt lekkerder! Zo helemaal anders…

X- Dinsdag gingen we opnieuw naar het weeshuis om een kijkje te nemen in de kleuterklas. Het was een kleine groepje kinderen onder leiding van een sociale medewerkster. Het was een vriendelijke oudere mevrouw. Ik vond het wel jammer dat ze de kinderen nogal gemakkelijk sloeg. Niet hard, maar toch… We zagen ook de crèche voor baby’s tot peuters van 3 jaar. Ook dit was een klein groepje van zo’n 10 kinderen. Ze waren enorm schattig!

In de namiddag hadden we voor Chrisje, Liesbeth en Heidi een afspraak gemaakt bij de kapper. 50 rand om je haar te knippen… daar kan je het toch niet voor laten? Chrisje ging voor een kort zomerscoupje en Liesbeth voor de puntjes en een froefroe. Mooi hoor! Ons Heidi settelde zich onder de warmteblazer voor krullen. Tot plots, na 3 kwartier, de stroom in Wellington weer werd afgezet! Hihi! Arme meid… Dat wordt terug komen…

X- Woensdag toonden we hen ons ander favoriete schooltje: Wagemaekersvallei! Chris en Liesbeth namen een kijkje in de klasjes. Ze deelden ook enkele spulletjes uit die ze in België bijeen gezameld hadden. Het was geweldig om te zien hoe de juffrouwen verrast in de doos neusden en er enthousiast enkele dingen uit kozen.

Ondertussen gingen wij met ons drietjes nog een kijkje nemen in één van de armste en kleinste scholen in Wellington: Bergrivier. Het was vooral interessant om te zien hoe ze werken met Multi-Graad klassen. Zoals bijvoorbeeld: Graad 5, 6 en 7 samen. Het was voor ons wel schokkerend om te horen waar deze school vandaan kwam: 2 jaar lang hadden ze zelfs geen water! Jammer dat we de school nu pas leerden kennen. We hadden hier graag stage willen doen of de kinderen willen begeleiden met hun huiswerk. We vonden het ook jammer dat we vooraf geen geld bijeen hadden gezameld dat we aan deze school zouden kunnen schenken.

Ondertussen hadden Janina, Heidi en ik woensdag een afspraak met meneer Aarens, de directeur van Wagemaekersvallei voor ons project. We hebben lang nagedacht wat we tijdens onze laatste week nog zouden doen, want het is dan vakantie hier in Zuid-Afrika. We waren we op zoek naar een project (vrijwilligerswerk) rond kinderen waar we aan zouden kunnen meewerken.

Met meneer Aarens spraken we af dat we tijdens de vakantie elke voormiddag in Leliefontein activiteiten zouden organiseren. Dit is een mooie grote wijnboerderij waar de kinderen van de arbeiders, die daar in kleine huisjes wonen, ook naar Wagemaekersvallei gaan. Deze kinderen hebben al een grote achterstand door het Vitaal Alcoholsyndroom. Hun ouders moeten ook in de vakantie heel de dag gaan werken. We zouden deze kinderen graag een beetje willen bijbenen en voorkomen dat ze heel de dag alleen thuis zitten.

Janina, Heidi en ik zijn van plan om de 27 kinderen in 3 kleinere groepjes in te delen. Zo kunnen we met behulp van een doorschuifsysteem 3 verschillende activiteiten aanbieden. Zoals: balspelletjes buiten, een knutselactiviteit binnen en een educatieve activiteit. Zoals op een speelse manier rekenen of schrijven. Zo kunnen we rustiger werken en de kinderen beter begeleiden. We zijn benieuwd hoe dit zal verlopen… ‘Ons kyk al uit daarnaar!!’

In de namiddag maakten we nog enkele in orde: foto’s uitwisselen, kopies maken, … Daarna werden we door onze twee medestudentjes verraste met een stukje lekkere cake. Dankjewel voor alles Chrisje en Liesbeth! Het was echt gezellig met ons vijfjes hier in Wellington. We hebben er alle drie erg van genoten dat ‘Elle by ons hed gekuier’. Hopelijk lukt het ons om nog eens af te spreken hier in Zuid-Afrika! veel liefs x x x

Hallo allemaal! ...This is Geertrui typing

2008-03-13T09:42:00.000-07:00

Het is ondertussen al een tijdje geleden dat ik iets op blog gezet heb, maar…. “jy moet ni worry ni”, alles gaat nog prima met ons hier! Ik heb al wel enkele moeilijkere dagen achter de rug gehad, omdat ik iedereen in België erg miste. Gelukkig ben ik door Janina, Heidi en enkele mails van vrienden en familie er weer helemaal boven op! Love you all guys!!

Deze week zijn we druk bezig voor onze doestage in Dwergiebos. Dat is een rijke gemengde school, niet ver hier vandaan, in Wellington. We keken er alle drie erg naar uit, maar jammer genoeg valt dit eigenlijk een beetje tegen. De leerkrachten geven elke dag dezelfde soort activiteiten: knippen en plakken, schilderen en een kleur- of tekenwerkje. Dit vinden we een beetje eentonig en er is ook totaal geen aandacht voor diversiteit. (De PBKO’ers onder jullie zullen wel verstaan hoe erg dit is.) De leerkrachten staan ook niet zo open voor onze ideeën als in Wagemakersvallei. Vaak vervangen ze deze nog op het laatste moment in hun volledig op elkaar lijkende activiteiten. Dit vinden we erg jammer. Want we hebben er natuurlijk veel tijd en moeite in gestoken om deze voor te bereiden.

Gelukkig heb ik het nog erg getroffen met mijn mentor, juf Suné. Ze is een jonge lieve juffrouw die me toch redelijk vrij laat, zodat ik mijn eigen ding kan doen.

De kinderen in de klas zijn ook niet altijd even gemakkelijk. Sommige van hen zijn vrij druk, terwijl andere net erg passief en soms zelfs in slaap vallen in de klas. Veel van hen zijn thuis rotverwend of worden tot erg laat voor de tv gezet. We proberen op honderden verschillende manieren hun aandacht te trekken en bij ons te houden. Niet altijd even gemakkelijk, maar we leren hier wel erg veel uit. En ach… eigenlijk zijn het allemaal echte schatjes hoor!

Vandaag hebben Janina en Heidi hun dansvoorstelling weer gedaan. Ze hebben hier na de vorige keer in Wagemakersvallei nog eens goed over nagedacht en enkele dingen proberen te verbeteren. Ik vond het echt geweldig! Het was zelfs nog grappig dan de vorige keer! En het is geweldig om te zien hoe de kinderen met hen lachen of mee dansen en klappen op het ritme van de muziek.

Gisterenmiddag hebben we afscheid moeten nemen van Tom, Martine en Marc. (de verloofde van Heidi en zijn ouders) Dit vonden we alle drie en natuurlijk vooral ons Heidi, erg jammer! Het zijn alle drie stuk voor stuk geweldige mensen. We hebben er erg van genoten om samen met hen er een weekje tussenuit te trekken. Kamperen met de mobilhome, onze gezellige braaien, op safari bij de olifanten en achterop het bakkie bij de giraffen… het waren allemaal onvergetelijke ervaringen! Martine en Marc, hartelijk bedankt voor alles!! We hebben er erg van genoten en hopen jullie in België spoedig terug te zien! En Tom, met jouw hebben we al een date voor in de petrol hé? ;-)

Morgen gaan we met onze “Kinders” in Dwergiebos naar een atletiekwedstrijd. We zijn alle drie erg benieuwd! Een wedstrijd voor zo’n jonge kinderen? Wat gaat dat worden…?

Morgen avond komen ook Chrisje en Liesbeth, onze mede-studenten die in Kayamandi verblijven, enkele daagjes bij ons logeren. Kunnen we nog eens lekker bijkletsen! Ik ben benieuwd wat zij de laatste weken allemaal nog beleefd hebben daar… Zaterdag gaan we dan met zen alle een kijkje nemen in het weeshuis hier in Wellington. Ik kijk er al naar uit!

Beste vrienden, familieleden, mede-studentjes en kennissen van onze alle drie,

Doet da nog goed daar in België! We denken erg veel aan jullie en kijken er naar uit om jullie allemaal terug te zien! En mis ons maar niet te hard, want over 2 weken en 4 daagjes staan we weer alle drie gepakt en gezakt aan de luchthaven in Zaventem. x x x

Weekje weg naar Port Elisabeth

2008-03-07T06:31:00.000-08:00

Hallo weer!

Hier nog eens een berichtje van mij. Het is al even geleden dat ik nog iets gepost heb, maar alles gaat nog goed hoor! Ik heb het even moeilijk gehad met het slechte nieuws van het thuisfront… Ik hoop dat jullie allemaal weten dat ik enorm veel aan jullie denk in deze moeilijke periode, ook al ben ik zo ver weg van jullie allemaal!

Even een update van de voorbije week:

Vrijdag was onze laatste dag in Wagemaekersvallei en hier hebben we ontzettend hard van genoten! Voor deze laatste stagedag hebben we onze juffen nog wat in de bloemetjes gezet en hebben enkele leuke dingetjes voor de klas cadeau gedaan.
Als bedanking hebben we een heus afscheidsfeest gekregen van de directeur!

Lekkere hapjes en drankjes voor iedereen! Tom, mijn vriend, en zijn ouders waren al op ons aan het wachten. We zijn snel vertrokken met de mobilhome richting Addo Elephant park met een kleine stop in Montagu. De volgende dag zijn we in Tsitsikamma, national park gestopt.

Hier stond mij een mooie verassing te wachten! Na een stevige avond wandeling op het Loerie pad kwamen ik en Tom aan op een prachtig uitkijkpunt. We zagen nog net een stukje zon ondergaan en vervolgens een prachtige sterrenhemel.
Ineens ging Tom op zijn knieën zitten en vroeg me om met hem te trouwen! Natuurlijk zei ik ja! Samen met Janina en Geertrui én mijn toekomstige schoonouders hebben we dit gevierd met lekkere fonkelwijn (champagne)!

De dag erna reden we verder naar Addo.. We waren nu wel heel dichtbij! In de late namiddag kwamen we eindelijk aan. We stapten meteen naar een uitkijkpost in de hoop dat we al enkele dieren zouden zien. En jawel, aan een plas water stond het vol met olifanten. Een stuk of 20 olifanten stonden er te drummen. Grote, kleine, alle formaten waren aanwezig! Prachtig om te zien. Even later kwamen er buffels aan die de olifanten weg jaagden. Tussen al deze grote dieren liepen nog enkele wrattenzwijnen mee te genieten van de verkoeling van het water.

Jammer genoeg was er geen slaapplaats meer beschikbaar en moesten we op een camping verderop gaan slapen. ‘s morgens vroeg zijn we heel vroeg opgestaan om de dieren te zien ontwaken in het park. We reden onmiddellijk door naar de poort en begonnen aan ons avontuur. Geertrui duidde aan welke dieren we allemaal zagen, terwijl Janina’s blijdschap niet op kon om eindelijk met haar lievelingsdier oog in oog te staan.
In het begin zagen we niet veel olifanten, maar toen we bij een plas aankwamen zagen we in de verte de olifanten aanstormen. Om ter eerst bij de waterplas!

Na enkele minuten stonden er voor ons een 60 tal olifanten. In de late namiddag begon het enorm hard te onweren. Maar het bleef lekker warm. Dankzij dit weer zagen we weer een hele hoop andere dieren. Enorm veel mestkevers, schildpadden, natte wrattenzwijnen,…
s’ Avonds zijn we nog eens terug gegaan voor een nacht safari. Het regenen was voorbij, maar overal rondom ons waren er bliksemschichten die de lucht verlichte. Wat een avontuur!
We hebben nog enkele buffels gezien en enorm veel kudu’s. Het was fantastisch om zo ’s nachts rond te rijden. In totaal hebben we een 20 tal verschillende dieren gezien. Het leukste waren de springhassies. Dit zijn konijnen die denken dat ze kangoeroes zijn.

De volgende dag zijn we heel vroeg opgestaan om naar de zus van Elra te gaan, Elina. Zij heeft een sinaasappel plantage en als huisdier heeft zij giraffen!

Natuurlijk moesten we hier toch ook eens passeren. Zo kon Geertrui eindelijk ook eens haar lievelingsdier in het wild zien. Na even zoeken op het grote domein met de bakkie (een auto met een laadbak) vonden we 6 giraffen: 2 kleintjes en 4 grote.

Zo elegante dieren! Toen we terug aankwamen bij het huis van Anno en Elina, liepen ons 3 honden tegemoet. En één van die honden was toch wel een schipperke! Ik heb net dezelfde hond thuis. Na veel moeite om met hem alleen op de foto te gaan, zijn we weer verder gereden op weg naar huis.

In Jeffrey’s bay zijn we nog even gestopt om de surfers te bewonderen die de golven trotseren. Om vervolgens weer verder te rijden in de mobilhome richting tsitsikamma. Hier hebben we een dagje uitgerust en nog wat verder gewerkt voor de stages.

Donderdag in de late namiddag zijn we weer in Wellington aangekomen en al aan de voorbereidingen voor de stage in Dwergiebos begonnen. Maandag begint daar onze volgende stageweek. Geertrui en Janina staan in een Pre graad R (4-5 jarigen) en ik bij graad R (5-6 jarigen) We kijken enorm uit naar deze stage! Het zal weer een totaal andere en nieuwe ervaring zijn dan de stage in Wagemaeckersvallei.

Doestage Wagemakersvallei

2008-02-27T06:17:00.000-08:00

Deze week geven we zelf een hele week les in een arme boeren school.

Geertrui en Heidi staan in Graad 1 ( 6 jarige ) hun thema is Skool. Ik sta in Graad 2 ( 7 jarige ) en werk rond skoenen. We vinden het alledrie geweldig! Maar soms ook wat vermoeiend. Vele kinderen hebben hier concentratie problemen. Vandaag brachten we de splitsmolen in de klas. Sommige kinderen verstaan dit echt niet. Wat we ook deden, hoe vaak we het ook uitlegden op verschillende manieren. Ze kunnen het enkel als je naast hun zit en het hen verduidelijk met echte voorbeelden.

Zo tekende ik hun in hun schriftje met een grote zak met 5 snoepjes in. Ik vertelde hen dat ze 3 snoepjes aan een vriendje gaf. Hoeveel snoepjes heb je nog over? Als dit niet lukte, legde ik echte snoepjes op de tekening. Pas dan begrepen ze wat ik bedoelde. We spreken nog niet vloeiend Afrikaans maar we trekken al aardig onze plan.

Vrijdag gaan Heidi en ik onze dansvoorstelling voor het eerst brengen in de school. Spannend!!

Die dag zelf vertrekken we naar het olifanten park. Het zal ons deugd doen even rust te hebben. Jammer genoeg moeten die week onze volgende stage al voorbereiden. Maar we zien er echt wel naar uit.

Universiteit in Zuid Afrika

2008-02-22T00:08:00.000-08:00

Na ons verblijf in Kayamandi hebben we 2 dagen stage gelopen in Dwergiebos. Dit is een rijke gemengde school met een geweldige speelplaats met veel diversiteit. Een verkeerspark met een school, gevangenis, kerk, tankstation, … ; een autowrak; een tank; oude tractors, een reusachtige speeltuin, een katrol en zelfs een riviertje met sluizen van metalen plaatjes. We hebben ons uiteraard hier goed uit geleefd. Het is een geweldige school.
Dwergiebos deed ons meer denken aan de scholen bij ons, educatief materiaal, werken in hoeken, zinvolle activiteiten en aandacht voor elk kind. Het was voor ons een hele herademing na Kayamandi.
We hebben ook besloten om hier doestage te lopen van 10 tot 14 maart.

Deze week zijn we een hele week naar de universiteit van Wellington geweest. Ze studeren hier 4 jaar voor kleuteronderwijs. We hebben vakken van alle jaren bijgewoond. Vakken zoals: Xhosa, watergewenning, kunst, muziek, drama, technologie, geletterdheid en gecijferdheid.
De lessen worden hier heel anders gegeven als bij ons. Vb mij muziek zit iedereen aan een bank in een kleine aula en kregen we de opdracht om een verhaal te schrijven op de muziek die we te horen kregen. Bij de tweede les muziek leerden we waarop je moet letten als je een liedje wilt aanleren aan de jongste kls. We misten de gezellige sfeer en de speelse aanpak van de muziek lessen van KDG.
Maar het is pas als je dit ervaart dat je terug de normale zaken kan appreciëren.
De lessen Xhosa hebben we enkel in het eerste jaar gevolgd en maar goed ook. We hebben nog niet veel geleerd maar we kunnen wel al aan iemand vragen hoe hij/zij heet: Ungubani igama lakho?
We hebben kopies mogen nemen uit de leerkracht haar boek dus we kunnen nog veel oefenen en wie weet tegen dat we terug in België zijn …

Volgende week begint onze eerste echte doestage in Wagemakersvallei, een arme boerenschool. We hebben nog veel werk maar we kijken er al naar uit.

KAYAMANDI

2008-02-14T03:59:00.001-08:00

Maandag zijn we vertrokken naar Kayamandi een sloppenwijk dicht bij Stellenbosh.
2 andere studente van bij ons op school, Kris en Liesbeth logeren in de sloppenwijk en doen daar ook stage.
Wij wouden daar ook graag stage doen en ervaren hoe het leven er aan toe gaat in een sloppenwijk. . We sliepen wel in een stenenhuis. Een geluk want in die golfplaten huisjes moet je om 5u s’morgens uit het huis van de warmte.
In het huis waar we verbleven was er zeer veel rommel. Kris en liesbeth sliepen eerst in een kamer waar je enkel het bed kon zien tussen al de rommel. Ze konden verhuizen naar een kamer boven die ook vol rommelstond maar die hebben ze dan eerst moeten opruimen. Ze hebben ons foto’s laten zien van voor en na. Ongelofelijk! De straten stinken ongelofelijk hard in Kayamandi. Veel afval en etensresten liggen op straat.

We hebben er 3 dagen stage gelopen.Het was verschrikkelijk! De kinderen spraken enkel Xhosa ( de klak klak taal ) dus wij verstaan hen niet en zij ons niet. De juffen verlieten zeer vaak de klas. Vanaf dat moment zijn de kinderen niet meer te houden. Ze vechten, lachen je uit en vallen je soms aan. We hebben enkele woorden Xhosa geleerd zoals: Thula = stilte. Sommige kinderen lachen ons uit als we dit zeggen. Ze blijven thula 5 soms 10 x achter elkaar herhalen en lachen ons in ons gezicht uit. Op deze moment voelden we ons vaak machteloos. Op deze stage hebben we ons zelf beter leren kennen. We hebben geleerd meer te durven, in ons kracht te blijven en niet op te geven, meer gebruik te maken van expressie en lichaamstaal. Als de juf in de klas was, waren de kinderen geweldig en lukte onze activiteiten prima.
Het was een geweldige maar vermoeiende ervaring.
Jammer dat we geen foto’s mochten trekken in de school en in Kayamadi.

We hebben ook dansles gevolgd in Kayamandi. Buiten op het gras in de vlakke zon. Het was Afzien maar geweldig!

Meer Westmallenaren in Wellington

2008-02-07T09:45:00.000-08:00

Vanaf deze week ben ik niet meer de enige Westmallenaar hier in Wellington… Zondag 3 februari zijn mijn ouders, mijn broertje Rien en zusje Melle ook aangekomen in Afrika! We waren alle drie erg benieuwd en waren hen al vroeg op ons terrasje voor ons huisje aan het opwachten. Ondanks het lange wachten, was ik erg verrast toen mijn familie plots voor de deur afremde... Ze zijn hier echt!!
Ik was enorm blij hen terug te zien en vloog hen allemaal één voor één om de hals. Die middag zijn ze in ons huisje blijven lunchen. We zorgde voor een uitgebreide maaltijd met jajaj… vlees included! We babbelden wat bij en het werd een gezellige maaltijd.

Nadien namen ze ons mee op een toer hier in de buurt. Zo zijn we o.a. gaan kaas- en wijnproeven bij Fairview. Njammie!!! Natuurlijk Janina en ik ons weer veel te vol met de gratis-bij-de-prijs-inbegrepen-kaas. We wandelden nog even rond en genoten van het mooie uitzicht en de geitjes. Daarna reden we langs het welbekende Taalmonument. Het was knap gebouwd met een leuke symboliek: de manier waarop het Afrikaans is ontstaan en is gegroeid.

Die avond hebben Johan en Elra voor ons gebraaid. Een perfecte afsluiter van een gezellige dag…

Maandagmorgen kwamen mijn ouders ons al vroeg ophalen om samen naar het zuidelijkste punt van Afrika af te zakken. Eerst gingen we nog even langs de luchthaven in Cape Town om onze huurauto in te wisselen voor een grotere. Gelukkig ging dit nog redelijk vlot. We moesten natuurlijk een kwartier later nog even terug rijden, omdat mijn broertje zijn gsm was vergeten in onze vorige auto. That is mijn broerie.. ;-)
Cape Point was echt prachtig! We maakten enkele wandelingen en genoten van het prachtige zicht… We konden het niet laten om even af te dalen naar het prachtige Diaz Beach. Verrukt rende Heidi, Janina en ik in onze bikini de oceaan in. Zwemmen is daar ten strengste verboden. Als je zag hoe woest de golven elke keer tegen de rotsen en over het strand rolden begreep je direct waarom. We gingen niet te diep en waren enorm verbaasd over de sterke stroming van het water.

Op de terugweg zagen we nog enkele struisvogels en bavianen. Whoehoew!! Als echte toeristen trokken we foto’s vanuit de auto. Nadien hielden we nog even halt aan Simon’s Town om een kijkje te nemen naar de pinguïns op Polderbeach. Ze waren enorm schattig en eigenlijk viel de stank best nog wel mee… (Janina haar scheten zijn erger hoor!! hihi à Tegen niemand zeggen hé!)

Dinsdag 5 februari… jaja, we zijn al exact een maand in Zuid-Afrika!! Whoehoew! Ik verraste mijn medestudentjes met een reepje chocolade! …Wel jammer dat ie blijkbaar niet zo lekker was… Samen met mijn familie zijn we vandaag Stellenbosch gaan verkennen. Iets na de middag spraken met Chrisje en Liesbeth (jaja, nog meer KdG-studenten in Afrika) af en we namen hen mee op een wijntour in Lanzerac. We proefde wijn, volgde een rondleiding en praten (vooral) veel bij.
Nadien ontmoeten we de ‘Mamma’ van Chrisje en Liesbeth in Wellington. We lieten onze camera’s in de auto in Stellenbosch en samen met hen namen we de taxi richting Kayamandy (een zeer bekende en beruchte sloppenwijk in Stellenbosch). We mochten een kijkje nemen in hun guesthuis en hadden een enorm gezellig gesprek met de gastvrouw. Over het ontstaan van Kayamandy, de bouw van haar huis en over het man-wording-ritueel van haar 20-jarige zoon. We maakten ook kennis met een Afrikaanse danser en djembé-speler ontdekten daar ook een mannenkoor en een pottenbakkerij. Het was enorm gezellig en we vroegen of we misschien ook enkele dagen mochten komen logeren. Ze reageerde enthousiast en ging kijken wat ze voor ons kon doen.
We vonden het enorm gezellig om tussen de huisjes en al deze verschillende mensen te kunnen wandelen. We voelden ons absoluut niet bekeken of bedreigd. Toch kan ik mij voorstellen dat je je hier alleen of ’s avonds wel heel ongemakkelijk kan voelen…. Ik vond het ook geweldig om te zien hoe mijn broertje en zusje hun ogen uitkeken en ervan genoten om ook dit deel van Afrika te kunnen zien!

Vandaag, woensdag 6 februari, hebben we ons voor de 2e keer op de Tafelberg gewaagd. We vertrokken voor de middag en maakten een iets langere wandeling dan vorige keer. Na een (weeral) vermoeiende tocht konden we boven eindelijk (eens wél) genieten van het uitzicht. De foldertjes en de boekjes hebben gelijk, het is echt prachtig!!
Helaas was er ook deze keer te veel wind en moesten we weeral (zonder een drankje aan de bar, want ja, die was ook weeral gesloten) te voet naar beneden! Vermoeiend, maar we zijn toch maar weer terug veilig beneden geraakt! We zullen het morgen wel weeral kunnen voelen in onze beentjes…
Met mijn familie gaat alles prima: ze genieten enorm van de Afrikaanse cultuur, de Afrikaanse chips & koekjes en hun uitstapjes… en ze zijn alle vier al goed ‘gebrandmerkt’ door het lekkere zonnetje!

Een leuk weekend en nieuwe scholen!

2008-01-30T03:26:00.000-08:00

Hier het volgende verslag vanuit het prachtige Zuid Afrika!

Vrijdag hebben we aan het zwembad een hele hoop studenten leren kennen! Ze hadden hun openingsfeest in het zwembad. Na wat te schooien voor een lekker stuk watermeloen, nodigde ze ons uit op hun studentenfeest.
We hadden wel eens zin om kennis te maken met het Zuid-Afrikaanse studentenleven!

Ze hadden de eerstejaars gestraft door hen geen alcohol te geven. De tweede, derde en vierde jaars (jaja, 4 jaar studeren om leerkracht te worden!) zaten achter het gebouw te braaien (BBQ) en daar mocht je wel drinken. Jammer genoeg was dit feestje wel snel gedaan…

Gelukkig was de volgende dag vele leuker! We zijn weer naar Camps Bay getrokken om een dagje aan het strand te liggen. We hebben hier ontzetten veel genoten van de heerlijke temperaturen. In Wellington was het die dag maar liefst 47°C !!!

Je kan wel begrijpen dat we alledrie een beetje aangebrand waren…
’s Avonds zijn we lekker gaan eten. Janina en Geertrui maakte er kennis met de plaatselijke sushi en vonden het geweldig.
We genoten van de zonsondergang en vertrokken dan richting Jordy. De Nederlander die we hebben leren kennen. Hij gaf een afscheidsfeestje want hij vertrekt binnenkort.
Het was een heel gezellig feestje waar we nog veel andere mensen hebben leren kennen. Er waren enkele Duitse meisjes waar we mee aan de praat zijn geraakt. Hier gaan we zeker nog eens met afspreken! En Jordy, dankjewel voor de uitnodiging!

Zondag zijn we nog eens samen met Elra en Johan weggegaan. We reden naar Yzerfontein waar ze vrienden hebben wonen.
Het was er prachtig! Vele koeler als in Wellington, wat wel eens aangenaam is.

We zijn met de twee dochtertjes naar het strand vertrokken en hebben ons daar gewaagd aan de ijskoude oceaan. Ze hadden hun bodyboards bij en hebben me leren bodysurfen.

Super leuk! Wel zijn we enkele keren moeten verplaatsen omdat er gigantische kwallen in het water zaten.

Verderop vonden we heel veel zeeanemonen! Prachtig om te zien.. En als je ze aanraakte, krompen ze in elkaar.
Na een hele lekkere maaltijd, zijn we terug vertrokken naar Wellington.

Maandag en dinsdag zijn we naar de school Pauwgedenk geweest in Wellington. Hier hebben Janina, Geertrui en ik eerst in een Graad R (4-5 jr) gestaan en dan de dag erna in een graad 1 (6-7 jr)
Het Afrikaans lukt bij ons alledrie al vele beter dan in het begin, maar het blijft moeilijk om te communiceren. Verstaan lukt perfect, maar het praten is nog wat moeilijk.
Ikzelf stond in een Engelse klas, maar meer dan de helft verstaat hier niets van. Wat het nog vermoeiender maakt voor de leerkracht.
Tijdens de pauzes verkopen ze hier snoep aan de kinderen. Dit geld word dan gebruikt om vernieuwingen aan te brengen in de school.
Ook hebben we voor de eerste keer gezien dat de kinderen geslagen worden. Soms voor hele stomme redenen. Zoals bijvoorbeeld je schoenen niet op tijd aandoen, het niet begrijpen van wat een leerkracht tegen je zegt,…
Dat was wel even heel vreemd om te zien. Echt veel inbreng hebben de kinderen hier niet. Alle activiteiten zijn klassikaal en als ze dan al eens mogen vrij spelen, is er niet voldoende materiaal voor alle kinderen. Er zitten hier tussen de 30 en 40 kinderen in een klas!

Vandaag, woensdag, zijn we in de voormiddag lessen gaan volgen op de universiteit. De les begint hier al om 7.30 ! Dus wij mogen nog niet klagen met die 8.15 van bij ons in België..
De lessen zijn er wel wat saaier als bij ons, ook al word er ongeveer dezelfde lesstof gegeven.
Wat ons wel opviel was dat de airconditioning op volle toeren draaide, zo hard zelf dat het echt koud was in de aula.
Dit is eigenlijk raar, wetende dat er in Zuid-Afrika teveel stroom wordt verbruikt en iedereen moet bezuinigen.

Morgen gaan we naar Bambi, een rijke preprimary (kleuterschool) We zijn wel eens benieuwd hoe het daaraan gaat toegaan...

Finaly between the kids!!

2008-01-24T08:05:00.000-08:00

Woensdag 23 januari waren we alle drie vroeg uit de veren om eindelijk een kleuterschool te bezoeken. De school ‘Wagemakersvallei’, is een arme school voor de zwarte kinderen van de arbeiders van de boeren. We waren erg benieuwd en hadden niet echt een idee aan wat we ons moest verwachten.

Om kwart voor 9 werden we door Albert Hoek opgehaald en hij stelde ons voor aan de directeur, mijnheer Aarens. Het is een zeer vriendelijke man en de communicatie verliep redelijk vlot. Hij verwelkomde ons op zijn school en beantwoorden onze vragen. Deze school is gratis voor alle kinderen en ze krijgen les van opgeleide leerkrachten. Maar deze leerkrachten worden wel niet verder bijgeschoold. Ik was erg verrast over de vriendelijkheid van alle mensen daar: de directeur, het departementshoofd, de leerkachten. Albert waarschuwden ons ook dat er in deze school ook lijfelijke straffen kunnen gegeven worden. Maar hier hebben we totaal niets van gemerkt! Ze gingen juist met veel liefde en zorg met de kinderen om. Misschien gebeurt dit meer in de hogere graden…?

We hebben nog wel problemen met het taalverschil. We kunnen hen ongeveer verstaan, maar zelf Afrikaans spreken lukt ons echt nog niet. Ik denk dat de kinderen me vaak niet verstonden. In het begin reageerden sommige een beetje bang of begonnen te lachen. We hebben dit besproken met Albert en hij begon ons al direct enkele uitdrukkingen aan te leren. Hij zegt dat we zoveel mogelijk Afrikaans moeten proberen te spreken en dat we het zo al doende zullen leren. We vertelden dit ook aan Elra en ze zal proberen ons regelmatig te verbeteren. Het is een beetje stom, want eigenlijk zijn de meeste woorden hetzelfde als in het Nederlands. Ze structureren alleen hun zinnen anders, gebruiken ‘a’ i.p.v. ‘een’ en spreken sommige woorden anders uit. Maar ons doe baaie hard ons best! ;-)

We hebben afgesproken met Albert om morgen en vrijdag terug naar Wagemakersvallei te gaan en in een andere klas een kijkje te nemen. Vrijdag is er ook een groot schoolfeest, het ‘vruchtenfeest’. Njammie njammie…ideaal voor 3 Belgische vegetariërs!
Maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag gaan we enkele andere scholen bezoeken. En woensdag volgen we een uurtje les bij Anel.

We zijn alle drie super enthousiast en blij dat we eindelijk kunnen doen waarvoor we hier zijn!! We voelde ons alle drie super gelukkig tussen de schattige ondeugende afrikaanse kinderen en zijn nog steeds 3 dikke vegetarische vriendjes!! Veel liefs aan iedereen daar en keep enjoying our country there!!

Dikke zoen,

Geertrui

20 januari : dagje Kaapstad

2008-01-21T05:45:00.000-08:00

Bij ons vorig bezoek aan kaapstad hadden we Sylvestre leren kennen. Hij heeft een groepje: Acoustic Shape en trad zondag 20 januari op in de Zula bar in Kaapstad.

Een geluk dat onze goede vriend Neill altijd te vinden is voor een uitstapje met de Belgen. We zijn rond de middag al vertrokken naar Kaapstad. In kaapstad is het minder warm als in Wellington en er is veel meer wind.

Neill heeft ons de verschillende stranden laten zien. Van op het strand aan blauwberg heb je het mooiste zicht op de tafelberg. Van op dit strand worden ook de foto’s getrokken voor de postkaartjes die jullie nog massaal gaan krijgen J.

We zijn er niet lang gebleven omdat het er te winderig was. Ook op camps bay was het niet uit te houden op het strand. Het zand vloog voortdurend in ons ogen.
In het water was het dan wel beter. Heerlijk fris water, immense golven.. We hebben nog eens ons beste beentje voorgezet om te bodysurfen, maar na enkele grote borrelen zout water hebben we het opgegeven.

Neill kwam ineens naar ons toe en vertelde ons dat hij de vorige keer was vergeten te zeggen dat er eigenlijk wel enkele vissen tot aan het strand kwamen.
Ik, Heidi, heb het niet zo voor vissen in het water. Achter glas of van in een kooi vind ik dit allemaal niet zo erg.
Maar goed ik dacht.. Ok, komaan een vis gaat echt niets doen. Maar wat voor vissen komen er dan tot aan het strand? Vroeg ik hem.
Bleek dat dat zandhaaien waren!

Ja daar gaat het zorgeloos springen in de golven…
Nu zijn zandhaaien wel niet zo erg, maar het gedacht dat je bijna op een haai kan trappen vind ik toch maar wat eng.
Na enkele gigantische golven (door de sterke wind) zijn we wat gaan wandelen in de omgeving. Na een heerlijke maaltijd zijn we naar de zonsondergang gaan kijken.
We vonden een plaatsje op de rotsen waar niet al te veel wind was. Daar hebben we genoten van echt een ontzettend mooie zonsondergang.

Toen de zon onder was, werd het echt wel tijd om naar de Zula bar te vertrekken.

Daar aangekomen, leerde we alle bandleden kennen. Sylvestre was ons nog niet vergeten!

Het was er echt gezellig, we hebben veel contacten gelegd met alle mensen van de band. Ze vertelde ons vanwaar ze kwamen, wat ze doen,…
Leuk dat de mensen hier zo open zijn.

Hun muziek was ook heel goed. We hebben er van genoten!

Vandaag, maandag 21 januari, ging onze stage normaal beginnen. Na heel vroeg op te staan en naar de universiteit te gaan, kwamen we te weten dat het scholenbezoek pas woensdag kan doorgaan.
Het is nog steeds te hectisch in de scholen en ze willen dit eerst op een normaal ritme brengen..

Morgen hebben we een afspraak met een lector van de universiteit. We gaan eens bespreken of we af en toe lessen kunnen volgen bij hen. Want we zijn wel benieuwd naar hoe de beginnende leerkrachten hier worden voorbereid.

Ook zouden we heel graag Afrikaanse taallessen willen volgen. Zodat we deze taal echt machtig zijn en hiervan gebruik kunnen maken op stages.

Woensdag zouden we normaal gezien beginnen met het echte stage lopen. Hopelijk gaat dit wel door, want daar kijken we naar uit!

Janina en Heidi

Uitstap Kaapstad

2008-01-17T05:08:00.000-08:00

Dinsdag 15 januari zijn we naar kaapstad gegaan. We bleven overnachten in een hotel ( moest voor de verzekeringen)
In het hotel leerde we de manager kennen. Het was een Hollander ( Jordi ) die daar 5 maanden stage deed. Over 2 weken gaat hij terug naar Nederland.
Het was super! We zijn samen uitgeweest in kaapstad samen met
Jordi en Sid ( een zwarte medewerker). Neill vertelde ons dat het goed was dat Sid erbij was. Het is altijd veiliger is om een zwarte bij je te hebben als je wilt uitgaan.
Het was echt leuk, niet lastig gevallen geweest gewoon tof! De mensen zijn hier zeer sociaal en heel vriendelijk.

We hebben die nacht maar 3 u geslapen want we moesten het ontbijt halen,dat in de prijs van het hotel zat. Na het ontbijt hadden we afgesproken met Jordi om samen naar het Afrikaans museum te gaan. Het was super grappig.
Onderweg naar het museum hebben we eekhoorns gezien; we hebben zelfs al een baviaan gezien langs de kant van de weg. Een geluk dat we in de auto zaten want naar het schijnt vallen ze aan en hebben ze grote tanden.
Vanaf maandag gaan we scholen bezoeken met Albert hoek.

We willen trouwens iedereen bedanken voor de vele reacties op onze blog. We vinden het geweldig om het te lezen.

Janina

P.S. de foto’s komen later. We moeten nog een manier vinden om alle foto’s in één keer op de blog te kunnen zetten. Tot nu toe was het nog foto per foto en dat duurt super lang!

Adventure

2008-01-14T05:14:00.000-08:00

Molo sisi en molo buti, (dag vrouwen en dag mijnheren in Xhosa!)

Zaterdag heeft Neill ons weer wat rondgeleid. Hij heeft ons Waterfront getoond, wat prachtig was!
Zoveel sfeer in alle straten én we hebben zelfs zeehonden gezien!!

Op straat zijn we ook een heel goed Afrikaans groepje tegengekomen. Ik heb er een klein filmpje van gemaakt en dit bij op de blog gezet, zo kunnen jullie ook eens horen hoe goed ze zijn. (uiteindelijk niet gelukt, want het bestand is te groot, zal het nadien er nog wel opzetten)
We hebben er met volle teugen genoten van de muziek en hebben er zelfs een CD van gekocht.
Voor we ons aan de berg waagde, zijn we eerst even in de Atlantische oceaan gaan zwemmen! Zalig!
Er waren ontzettend grote golven en we konden het niet laten om erin te springen!
Neill dook meteen in het water, maar was vergeten dat hij zijn zonnebril nog op had.
Toen hij boven kwam, was zijn bril verdwenen, opgeslokt door de oceaan.Dus nu zwemt er misschien wel ergens een haai met een zonnebril rond.
Gelukkig waren er in het ondiepe gedeelte geen vissen te bekennen. (Ik heb het niet zo voor vissen aan je voeten)
We liepen de golven tegemoet, maar algauw moesten we onderdoen voor de sterke stroming en vielen we plat op het zand.
Neill heeft ons leren bodysurfen. Dan moet je, wanneer er een golf komt, even hard peddelen zodat je horizontaal komt, en dan je lichaam verder laten drijven op de golf.
Heel leuk om te doen, maar pijnlijk aan je benen wanneer je over het zand schuurt op het einde.Nadien nog even opdrogen in het zonnetje en proberen het zand en zout uit onze broeken te krijgen en vervolgens verder op weg naar de Tafelberg!
Hiervoor ga ik het woord geven aan onze lieve Geertrui.
Tis aan jou meid!

Dankjewel Heidi!.
Tegen kwart na 3 zijn we terug in de auto gestapt op weg naar de Tafelberg. Daar zijn we met volle moed begonnen aan onze zware beklimming… In het begin was het puffen en zweten in de zon, maar geleidelijk aan werd het frisser door de schaduw en het windje. Toen we boven aankwamen was de wind en mist te erg geworden: alles was gesloten en de kabel was stil gelegd. We probeerden te genieten van het landschap, maar jammer genoeg konden we niet veel zien door de wolken.
Neill voelde zich hier vrij ongemakkelijk bij, maar we vonden het een super ervaring…
Ik genoot van de oefening, het prachtige uitzicht en de power of nature: de machtige wolken die voorbij raasden, de strakke wind, de vochtigheid die je kon voelen in de wolken,…Door de gezonde vochtige lucht boven op de berg voelde ik mij helemaal gezuiverd en verfrist…Wat een magisch gevoel…Jammer genoeg kregen we het al snel erg koud en moesten we noodgedwongen terug te voet naar beneden. Er was ook nog een andere familie met kleine kindjes boven, voor hen was de afdaling te gevaarlijk. Gelukkig kwamen we op de weg naar beneden Security tegen die hen te hulp kwamen.
Onderweg naar beneden kreeg ik het een beetje moeilijk door een te lage bloeddruk, suikergehalte ofzoiets… normaal heb ik dat niet. Blijkbaar had ons Janina hier ook een beetje last van. Ik moest erg mijn best doen om mij te blijven concentreren op elke stap die ik deed… Geloof me, daar wil je niet vallen!
Eenmaal beneden maakte ik nog een klein vreugdedansje, maar toen werd het me te veel. Gelukkig was Heidi al die tijd bij mij gebleven en mocht ik op haar steunen onderweg naar de auto… oepsie…
Een lekker vettige pizza was duidelijk de perfecte medicatie! Na een beetje zoeken vonden we toch nog een pizzeria waar er plaats was voor vier vermoeide bergbeklimmers… Na dit over-heerlijke diner rookte ik mijn laatste sigaretje… en verwelkomde ik mezelf tot the World of healty non-smokers!!
Wat een avontuurlijke dag… Ik verzeker jullie dat we die nacht als belgische roosjes geslapen hebben.
Een dikke duim aan ons alles drie (jaja, beroepsmisvorming J) en een super dikke dankjewel aan onze supergids: Neill.

Geertrui

Neill trying to speak Dutch

2008-01-11T06:46:00.000-08:00

Dit filmpje is waar we Neil proberen Nederlands te laten spreken...

Hier is het bijhorende filmpje van de zuid afrikaanse mop..

Leuke vooruitzichten

2008-01-11T06:34:00.001-08:00

Hallo iedereen!

Tot nu toe hebben we nog geen uitstappen kunnen maken omdat Johan en Elra ( de mensen waar we blijven logeren) nog op vakantie zijn. Doordat het openbaar vervoer hier echt niet veilig is, moeten we wachten tot ze terug zijn.

Tot nu toe hebben we al elke dag aan het zwembad gelegen, omdat het niet uit te houden is met deze warme temperaturen. Aan het zwembad is het voor ons een unieke kans om kennis te maken met de plaatselijke bevolking. Via de kinderen komen we meer te weten van de cultuur van hier. Ze vinden het ook geweldig om ons het Zuid – Afrikaans aan te leren. “Jy mag nie liegen nie” is het enige dat we nog onthouden hebben, maar we hebben nog 3 maanden om onze talenkennis bij te schaven.
Voorlopig blijven we dus communiceren in het Engels.

Vandaag was het binnen in huis 33°C! En dat was nog redelijk fris was. In de zon kon ik het geen 2 min uithouden. Terwijl we naar het zwembad stapten, moesten we elk plekje schaduw opzoeken omdat het in de zon broeierig heet was.

We hebben wel al leuke vooruitzichten:
Zaterdag 12 januari gaan we de tafelberg beklimmen
Van maandag tot woensdag gaan we naar Cape town. We kunnen daar een planetarium, poppentheater en veel winkels bezoeken.
We zijn ook van plan om naar Robbeneiland te gaan om de gevangenis te gaan bezichtigen waar Nelson Mandela heeft gezeten. En we hopen daar ook pinguïns te vinden.
Volgende maand gaan we ook nog zeker naar Port Elisabeth voor het olifantenpark.
We gaan ook eens een weekend naar de plaats waar de Atlantische en de Indische oceaan samen komen. We kunnen daar gratis overnachten in een huisje van iemand van daar. (lang leve onze nieuwe vrienden!)
En misschien gaan we ook eens in een kooi naar beneden duiken om de haaien van dicht bij te bekijken.
We hebben dus nog genoeg te doen de komende weken!

Een mopje in het Zuid-Afrikaans

2008-01-11T06:32:00.000-08:00

Die pa beer kom die oggend in die kombuis ingestap en vra wie het sy pap geëet.
Die kind beer vra: “wie het my pap geëet?”
Die ma beer sê: “Moenie vir julle simpel hou nie, ek het nog nie eers pap gemaakt nie!!”

je kan onze kuisvrouw het zien vertellen op youtube

almost a week in wellington

2008-01-11T05:44:00.000-08:00

Hallo allemaal!

We zijn nu bijna een hele week in Zuid-Afrika. Buiten onze uitstap zondag hebben we niet echt veel gedaan… zwemmen aan het zwembad, winkelen in de spar, de winkeltjes in Wellington gaan bekijken, een keertje naar het internetcafé en af en toe monokini zonnen in onze tuin... (hihi)
Morgen komen Elra en Johan, onze gastheer en -vrouw terug van vakantie. We zijn echt wel reuze benieuwd. Ik kijk er al naaruit hen te leren kennen!

Woensdagavond was ook nog wel eventjes een avontuur. Toen ik en Heidi rond 12 uur in ons bed nog een beetje lagen te babbelen hoorden we plots een luid glas gerinkel. Omdat Wellington vrij vaak geplaagd wordt door inbraken, zelfs vorige week nog bij de buren, verschoten we enorm hard. Heidi stond direct op en samen gingen we kijken wat er aan de hand was. We dachten beiden direct aan onze labtops en andere veel te dure spullen die we echt niet kwijt mogen geraken! In de gang aangekomen riepen we Janina en gingen in haar kamer kijken.
Janina keek ons aan als een kind dat betrapt werd op het stelen van koekjes uit de koekendoos. (beroepsmisvorming) Samen met een stoel zat ze op het bed. Aan de ene kant van haar bed stonden nu twee tafels i.p.v. eentje. Heidi en ik schoten enorm hard in de lach, ‘Wat ben jij hier allemaal aan het doen?!’ ‘Ik had te weinig plaats op mijn tafeltje,’ antwoorde ze beteuterd, ‘dus ik dacht: Als ik dit tafeltje nu eens verzet naar de andere kant van het bed…’.
‘Waarom verhuis je niet gewoon een deel van je spulletjes naar het andere tafeltje …??’ Dit was echt een enorm grappig zicht Jammer genoeg was hierdoor wel een lamp gesneuveld… Maar dit zullen we zeker proberen goed te maken met Johan en Elra, het was echt wel een accidentje. We zijn hier heel voorzichtig en ruimen zo veel mogelijk alles op. Desnoods leggen we wat geld samen voor een nieuwe.
Achteraf hebben ik en Heidi nog nagedacht wat we gedaan zouden hebben moest het wel een inbreker geweest zijn. We bedachten een paar rampscenario’s uit: gooien met vazen, lampen en kapstokken, onze karate- en judokennis gebruiken, gillen…
... Gelukkig was dit niet nodig! Lache in Zuid-Afrika...!

Nog veel succes, plezier & zoentjes aan iedereen daar in België
en santé aan alle wijnliefhebbertjes daar! ;-)

Geertrui x x

maandag 7/4/08

2008-01-08T04:43:00.000-08:00

Maandag was een rustige dag. Geertrui ging ons wakker maken om 10 uur, maar ze had haar horloge ondersteboven, dus waren we allemaal om 8 uur al wakker!
Vandaag gingen we voor de eerste keer naar het internet café gaan. Maar toen we er aankwamen was het gesloten! Het opende morgen pas.. Jammer!
We zijn dan maar verder gestapt naar het zwembad in Wellington. We hebben een seizoenspas gekocht, koste maar 38 rand! (3,8 euro) voor de hele 3 maanden te zwemmen!!
Er was niemand aan het zwembad.. Heerlijke rust, alleen is het water niet echt helder. Er drijven zelfs dode kikkers rond!
Al een geluk geen vissen in het water.. Maar het was een aangename afkoeling, want de zon brand hier echt heel hard.Tegen 4 uur is er ineens een hele familie aangekomen. Gedaan met onze rust, maar het was wel gezellig.

We hebben er een hele lieve familie leren kennen. Ze kwamen van Port Elisabeth en waren hier op vakantie.Het waren moslims, dus de vrouwen die erbij waren droegen geen bikini of badpak om te zwemmen, maar bleven volledig aangekleed. Ze hadden zwarte leggings aan en een grote zwarte pul.Ze vertelde ons dat ze dit gewoon waren, dus ze hadden het niet warm. Het waren echt ontzettend vriendelijke mensen.’s Avonds nog lekker lang kunnen praten bij een ondergaande zon.. En het bleef zo zalig warm. We love South Africa!!!!!

Vele groetjes voor iedereen daar in het koude Belgie!!!

6 januari 2008

2008-01-08T04:27:00.000-08:00

Zondag zijn we samen met Marsaan op pad gegaan. Een vriend van haar, Niel, was onze extra gids.
’s Morgens heeft het ontzettend hard geregend, een goede afkoeling voor buiten. De temperatuur was vele draaglijker zo.Onderweg zijn we voorbij verschillende dorpen en wijken gereden. Het viel ons op hoe verschillend de mensen allemaal leefden. De blanken hebben een knap huis en bijna allemaal een auto, de zwarten hebben een klein krot als huis en gebruiken het openbaar vervoer of stappen langs de rand van de drukke banen naar hun bestemming.Marsaan heeft ons ook afgeraden om het openbaar vervoer te nemen of een taxi. Dit was enkel voor de zwarte mensen. Het is wel ontzettend jammer hoe apart ze hier leven.
Wat verderop kwamen we dan weer het tegenovergestelde tegen van een sloppenwijk. Het leek net op een beveilingsnederzetting. Allemaal dezelfde huizen in een super beveiligde omranding. Een dorp op zichzelf, net als in de Middeleeuwen. Hier wonen hele rijke mensen, die extra betalen voor de bescherming. Net een sekte.

We zijn ergens onder Stellenbosch gaan eten in La Romantika. Blijkbaar is het hier ook de gewoonte dat je zelf je drank mag meebrengen naar het restaurant!
Je kon zelf je eigen pizza samenstellen, en daar heeft Geertui goed van geprofiteerd. Ze wou alles uitproberen, Dus toen ze haar bestelling doorgaf (een pizza met look, feta, banaan, ajuin, champignons,…) keek de ober heel raar aan. Het was nogal een zeer rare combinatie! Onze Geertrui wil hier echt alles uitproberen! Ze heeft dan toch maar besloten om de champignons te schrappen.
De pizza had wel een apart smaakje wist ze ons nadien te vertellen.
Het Zuid Afrikaans is een heel grappig taaltje, maar moeilijk te verstaan als ze het snel spreken. Gelukkig is Engels hier de belangrijkste taal en kan iedereen dit spreken en verstaan.We zijn ook nog gestopt aan een café waar ze alle Belgische bieren tappen! Jawel, we voelden ons weer helemaal thuis!
Ook hier kon Geertrui het niet laten om iets vreemds te proberen. Een paprika milkshake!
Wat later een bubble gum milkshake bleek te zijn. Sne, onze ober, kon het niet goed uitspreken. We hebben hem het proberen te leren maar hij kwam niet verder dan paprigum.Niels is een ervaren klimmer en heeft ons beloofd om volgend weekend samen met ons de berg in Stellenbosch te beklimmen.

Het was lekker warm vandaag, rond de dertig graden. Maar Marsaan vertelde ons dat dit nog koele temperaturen zijn. Wellington is de warmste streek in Kaapstad en het kan hier gemakkelijk rond de 40 graden zijn!!
Februari is blijkbaar de heetste maand van de zomer, dan gaan we volgens Marsaan smelten, letterlijk en figuurlijk. We kijken er al naar uit!

Maandag gaan we wat werken voor school, want we kunnen Wellington niet uit (hebben nog geen fietsen) en we gaan eens op verkenning naar het internetcafé en het zwembad. Dat gaan we nog hard nodig hebben!

Tot de volgende keer!

Heidi

zaterdag 5 januari ‘08

2008-01-08T04:14:00.000-08:00

Wat een zalig vreemd gevoel om plots in Zuid-Afrika aan te komen, rond te wandelen, te winkelen, eten te koken,…
Het was wel een enorm lange dag vandaag.
Eigenlijk begon het allemaal gisterenmiddag, om half één…
Afspreken aan de luchthaven, bagage inchecken, bagage overladen (typisch mij natuurlijk…), nog iets drinken, afscheid nemen van mijn ouders en Sanne, een traantje wegpinken… en dan uiteindelijk samen met 3 door de gate op weg naar Frankfurt. Whoehoew!!
Na een uurtje vliegen moesten overstappen naar het vliegtuig naar Zuid-Afrika. Wat waren we blij dat we daar veilig & wel & op tijd op zaten!
Jammer genoeg was onze vreugde snel over want, ondanks de vele films, spelletjes, radio en de spulletjes die we bij hadden, begonnen we ons al snel te vervelen. Slapen ging erg moeilijk of eigenlijk niet. Zo lang op een klein plaatsje zitten is duidelijk niet één van onze specialiteiten! Respect voor alle reizigers naar Australië en dergelijke…
Toen we uiteindelijk bijna aan Cape Town waren en de zon langzaam aan terug opkwam konden we gelukkig vanuit het vliegtuig genieten van het Afrikaanse landschap… Echt prachtig gewoon! De opkomende zon, de weide vlakten, de wolken, de oceaan, Cape Town,…
Aan de luchthaven in Cape Town werden we door de douane wel niet bepaald hartelijk ontvangen. Gelukkig zijn we er toch door geraakt en vonden we Marsaan redelijk snel (de dochter van Johan onze gastheer).
Na het sleuren met de valiezen naar de verre parking, volgde een gezellige rit naar Wellington. Waar we direct begonnen met douche en omkleden… Bye bye Belgium-winter-clothes!!
Marsaan was zo vriendelijk om op ons te wachten en ons te voet door Wellington naar de winkel te begeleiden. We hebben het echt wel getroffen! Wellington is echt een super gezellig en proper dorpje. Het was voor ons wel wennen dat het zo vroeg ’s morgens al zó warm was buiten! Ik vind het zelf vooral zalig om zoveel verschillende mensen op straat tegen te komen… Viva de diversiteit tussen ieder individu en alle mensen over de hele wereld!!
Na het winkelen namen we afscheid van Marsaan. Nu hadden we echt nood aan een beetje rust. Jammer dat het zwembad dit weekend juist dicht is. Het Afrikaanse zonnetje was toch te verleidelijk en samen met Heidi besloten we een beetje te zonnen en de buurt te gaan verkennen. Toen we terug kwamen was ons Janina al heel wat uitgerust en waren wij zo goed als uitgeput en versuft door de zon. Typisch mij/ons natuurlijk… onszelf een beetje overschat…
De rest van de namiddag hebben we nog wat geslapen om nadien helemaal opgefrist samen te genieten van het nog steeds brandende zonnetje en te beginnen aan ons avondeten. Wel handig zo drie vegetariërs samen! Hmm… spaghetti!!
Nadien hebben we, ijverige studenten als we zijn, besloten om de eerste avond al een beetje voor het school te werken. Morgen komt Marsaan terug langs en misschien neemt ze ons mee op een uitstapje in de buurt. Zalig!
Een super dikke dankjewel aan KdG voor de kans die we kregen om in het buitenland stage te lopen, mijn lieve ouders die mij deze reis zo hard gunnen, Sanne die zo lief was om mee te rijden naar de luchthaven, mijn super studentje Jean voor de gezellige laatste weekjes samen, mijn babysitkindjes voor hun briefje, al mijn vrienden die tijd voor mij vrij maakten om afscheid te nemen en de vele mensen waarvan ik goede moed & succes toegewenst kreeg… Dankjewel allemaal, ik zie jullie graag!

x Geertrui x

eerste foto's

2008-01-02T11:54:00.003-08:00

Op aanvraag van enkele mensen: Hier zijn wat foto's van ons verblijf in Wellington..

Vluchtnummer

2007-12-30T05:18:00.000-08:00

Voor iedereen die geïnteresseerd is:

We vertrekken 4 Januari 2008

Brussel - Frankfurt
Vertrek: 14u40 Aankomst: 15u40 Vluchtnr: LH4577

Frankfurt - Cape Town
Vertrek: 16:40 Aankomst: 5u40 Vluchtnr: LH2954

We komen terug 1 April 2008

Cape Town - Frankfurt
Vertek: 7u00 Aankomst: 18u45 Vluchtnr: LH2955

Frankfurt - Brussel
Vetrek: 21u35 Aankomst: 22u30 Vluchtnr: LH2135

Onze verblijfplaats

2007-12-12T03:25:00.001-08:00

Nu januari wat dichterbij komt zal ik alvast het adres van in Zuid-Afrika online zetten:

t.a.v. (naam)
9B Bain Street
Wellington
7655
South Africa

Telephone: 021 - 8641977

Hier gaan we meestal onze nachten doorbrengen.
Dus heb je brieven, chocolade, foto's, of andere die je wil opsturen via de post, kan dat naar dit adres!

2007-11-29T04:24:00.001-08:00